Projekt
1/ sale kameralne / sale prób / przestrzenie edukacyjne / rezydencje artystyczne / rama z tarasem spacerowym / kawiarnia / biura
2/ sala prób chór / szatnie / biuro obsługi widzów / toalety
3/ pomieszczenia recepcyjne i wielofunkcyjne / toalety
4/ kasy biletowe / księgarnia muzyczna / kawiarnia / przestrzenie edukacyjne i wielofunkcyjne
5/ Akademia Sinfonia Varsovia / przestrzenie edukacyjne / sala kameralna / sala prób
6/ główna sala koncertowa na 1850 miejsc / sala kameralna / studio nagraniowe / kasy biletowe / kawiarnia / garderoby i ćwiczeniówki muzyków / zaplecze techniczne
7/ rama z tarasem spacerowych
8/ ogród połączony z Parkiem Obwodu Praga AK i ul. Terespolską / fontanna
Międzynarodowy konkurs architektoniczny na projekt nowej siedziby Sinfonii Varsovii oraz zagospodarowanie terenu przy ul. Grochowskiej 272 został rozstrzygnięty w 2010. Jury wyłoniło zwycięską koncepcję spośród 138 prac – projekt Atelier Thomas Pucher z Grazu.
W październiku 2015, w obecności Prezydent m.st. Warszawy Hanny Gronkiewicz‑Waltz, podpisano umowę na przygotowanie dokumentacji projektowej. Ten etap zakończono w 2021.
Inwestycja została podzielona na dwie części. Pierwsza z nich, obejmująca modernizację trzech zabytkowych budynków frontowych oraz budowę infrastruktury podziemnej, dobiega końca i zgodnie z najnowszym harmonogramem zostanie oddana w połowie 2026. W odnowionych obiektach znajdą się m.in. dwie sale kameralne, przestrzenie edukacyjne, rezydencje artystyczne, restauracja i kawiarnia oraz zaplecze techniczne. Drugi etap obejmuje budowę największej w Polsce sali koncertowej – liczącej 1877 miejsc – której projekt powstał we współpracy z renomowanymi akustykami z Berlina (Müller‑BBM) i Brukseli (Eckhard Kahle Acoustics). Jej forma łączy tradycyjny układ shoe box z nowoczesną typologią vineyard. Przetarg na realizację tego etapu ogłoszono 13 maja 2025, a zakończenie prac planowane jest na 2030.
Docelowo inwestycja obejmie renowację pięciu zabytkowych budynków dawnego Instytutu Weterynarii, a teren wokół nich przekształci się w ogólnodostępną przestrzeń ogrodową połączoną z pobliskim parkiem. Integralną częścią kompleksu będzie ażurowa rama „zawieszona” ponad 3 metry nad ziemią. W jej wnętrzu znajdą się schody prowadzące na promenadę z rozległym widokiem na Warszawę.
Celem inwestycji jest stworzenie nowoczesnego centrum kulturalnego Warszawy – miejsca wypełnionego muzyką, otwartego na edukację, rekreację i spotkania – z Sinfonią Varsovią w jego sercu. Projekt poprzez integrację funkcji artystycznych, społecznych i przestrzennych zapewni mieszkańcom dostęp do wielowymiarowej infrastruktury kultury.
Miejsce
Orkiestra Sinfonia Varsovia dopiero w 2010 roku otrzymała własną siedzibę – dawny Instytut Weterynarii na warszawskiej Pradze Południe, na historycznym Kamionku. Granice terenu przy Grochowskiej 272 wytyczają ulica Grochowska, ulica Terespolska, od wschodu zaś graniczy z Parkiem Obwodu Praga Armii Krajowej. Kamionek, wcześniej nazywany osadą Kamion, swoją historią sięga czasów średniowiecza, dopiero w 1889 roku został przyłączony do Warszawy.
Zanim przy ul. Grochowskiej 272 na Kamionku na stałe zagościła muzyka, to miejsce przez dekady było kojarzone przede wszystkim ze zwierzętami, a także z nauką i dydaktyką. Sinfonia Varsovia otrzymała tu swoją siedzibę w 2010, w zespole zabudowań dawnego Instytutu Weterynarii, na terenie dzisiejszej Pragi‑Południe. Kompleks położony jest na obszarze historycznego Kamionka – obszaru o średniowiecznych korzeniach, włączonego w granice Warszawy w 1889.
Geneza zespołu budynków przy ul. Grochowskiej 272 sięga przełomu XIX i XX wieku. Wzniesiono go w latach 1898–1900 według projektu Włodzimierza Pokrowskiego, w stylistyce historyzującej. Od początku był to układ wyjątkowo czytelny przestrzennie: reprezentacyjny budynek główny, pawilony od strony ul. Grochowskiej oraz oficyny w głębi terenu tworzyły kompozycję o wyraźnej osiowości i quasi‑pałacowym charakterze. W 2008 kluczowe elementy kompleksu (gmach główny, dwa pawilony i dwie oficyny) zostały wpisane do rejestru zabytków, co podkreśla ich rangę w architektonicznym krajobrazie tej części Warszawy.
Historia tego terenu jest jednocześnie historią rozwoju polskiego i warszawskiego szkolnictwa wyższego. Początkowo obiekty służyły jako siedziba Warszawskiego Instytutu Weterynaryjnego w latach 1898–1918, a następnie – po odzyskaniu niepodległości – kompleks stał się zapleczem kształcenia w ramach studium weterynaryjnego przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego (1918–1927). W 1927 w tym miejscu działał już Wydział Weterynaryjny Uniwersytetu Warszawskiego, a kompleks rozbudowano w 1930, w odpowiedzi na rosnące potrzeby uczelni i infrastruktury dydaktycznej.
Po II wojnie światowej budynki nadal pozostawały ważnym ośrodkiem naukowym. Przełomowy okazał się rok 1952, kiedy obiekty zaczęły służyć Wydziałowi Medycyny Weterynaryjnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Kompleks pełnił tę funkcję przez kolejne dziesięciolecia – aż do 2005, gdy uczelnia zakończyła użytkowanie terenu przy Grochowskiej. W tym czasie obiekty – także te młodsze, dobudowane po 1925 – wykorzystywano m.in. jako zaplecze dydaktyczne, biurowe i gospodarcze, a cały zespół budynków zachował swój „kampusowy” charakter.
Nowy rozdział w historii kompleksu przy ul. Grochowskiej 272 rozpoczął się, gdy m.st. Warszawa odkupiło nieruchomość od SGGW w 2009, a następnie przekazało ją na potrzeby instytucji kultury. W 2010 to miejsce stało się domem Sinfonii Varsovii, a równolegle został ogłoszony międzynarodowy konkurs architektoniczny na projekt nowej sali koncertowej i zagospodarowania terenu. Konkurs rozstrzygnięto w listopadzie 2010 – zwyciężyła koncepcja pracowni Atelier Thomas Pucher z Grazu, której projekt jest realizowany.
Instytucja
Sinfonia Varsovia jest ambasadorką polskiej kultury muzycznej od początków swojego istnienia. Orkiestra od 40 lat stale gości na zagranicznych i krajowych estradach. Jej zagraniczne podróże to tysiące spotkań z dyrygentami, kompozytorami, solistami, wreszcie – publicznością.
Sinfonia Varsovia jest ambasadorką polskiej kultury muzycznej od początków swojego istnienia. Orkiestra od ponad 40 lat stale gości na zagranicznych i krajowych estradach. Jej zagraniczne podróże to tysiące spotkań z dyrygentami, kompozytorami, solistami, wreszcie – publicznością.
Zespół kontynuuje tradycję założonej w 1972 Polskiej Orkiestry Kameralnej Jerzego Maksymiuka, z której wyłonił się w wyniku powiększenia jej składu. Impulsem do tego był przyjazd w 1984 legendarnego skrzypka Yehudiego Menuhina, który niebawem objął funkcję pierwszego gościnnego dyrygenta na zaproszenie dyrektorów Franciszka Wybrańczyka i Waldemara Dąbrowskiego. „Praca z żadną inną orkiestrą nie dała mi tyle satysfakcji, co moja praca, w charakterze solisty i dyrygenta, z orkiestrą Sinfonia Varsovia” – wypowiadał się w wywiadach.
Na przestrzeni lat Sinfonia Varsovia zagrała ponad 4 000 koncertów, występując w najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata pod batutą takich dyrygentów, jak Claudio Abbado, Emmanuel Krivine, Witold Lutosławski, Lorin Maazel, Jerzy Maksymiuk i Krzysztof Penderecki (który w latach 1997–2020 był dyrektorem muzycznym, a następnie artystycznym tego zespołu), oraz u boku takich solistów, jak Piotr Anderszewski, Martha Argerich, Alfred Brendel, Gidon Kremer, Yunchan Lim, Eric Lu, Nikolai Lugansky, Anne-Sophie Mutter, Maria João Pires i Mścisław Rostropowicz.
Sinfonia Varsovia nagrała ponad 300 płyt, m.in. dla wytwórni Decca, Deutsche Grammophon, Naxos, Sony i Warner. Zarejestrowany repertuar obejmuje dzieła od XVIII wieku po współczesność. Szczególne miejsce w programie koncertów orkiestry zajmuje muzyka polskich twórców. Orkiestra ma na swoim koncie liczne prawykonania dzieł kompozytorów, takich jak Henryk Mikołaj Górecki, Witold Lutosławski, Paweł Mykietyn i Krzysztof Penderecki.
Sinfonia Varsovia zainicjowała konkurs na projekt architektoniczny centrum muzyki z największą salą koncertową w Polsce. Inwestycja jest finansowana przez m.st. Warszawę.
Od 2004 dyrektorem Sinfonii Varsovii jest Janusz Marynowski, wieloletni muzyk zespołu, następca Franciszka Wybrańczyka.